Miarę tego zjawiska stanowi współczynnik nierównowagi sprzężeń D, dany wzorem:
Istnienie nierównowagi sprzężeń nie kłóci się z obowiązywaniem prawa Hardy’ego-Weinberga. Dla każdego z loci osobno pA i qA sumują się do 1. Niezgodne z przewidywaniami dla stanu równowagi są jedynie wzajemne związki między różnymi loci.
Nierównowaga sprzężeń wiąże się z rozkładem cech w populacji. Jeśli określony wyżej współczynnik D > 0, oznacza to więcej organizmów o genotypach A111B1B1 albo A2A2B2B2 – chodzi to u genotypy skrajne, związane z fenotypami cechującymi się największymi albo najmniejszymi wartościami danej cechy. Wariancja fenotypowa jest znaczna.
Przeciwna sytuacja (D < 0) oznacza niedobór w populacji osobników o opisanym wyżej genomie. Wiąże się to z niewielką wariancją fenotypową populacji.