przejąć kompleks garażowy w leżącej po zachodniej stronie miasta dzielnicy Steglitz, gdzie rozbudował filię swojego warsztatu oraz służbowe mieszkanie. Budowa Muru Berlińskiego oddzieliła go w ten sposób od rodziny, która uciekła na Zachód dopiero w 1962 r. ukryta na skrzyni ciężarówki. Jako że niedługo potem małżeństwo Döblera legło w gruzach, żona zdecydowała się powrócić wraz z dziećmi do Berlina Wschodniego.
Okoliczności śmierci 15 czerwca 1965 r. Döbler udał się w towarzystwie 21-letniej Elke Märtens na przejażdżkę motorówką. Para przepłynęła z jeziora Wannsee do Haweli, a potem poprzez jezioro Griebnitzsee do Teltowkanal, którego koryto należało częściowo do terytorium NRD. Zauważywszy na wodzie zapory graniczne Hermann Döbler zamierzał po ich osiągnięciu zawrócić w stronę Berlina Zachodniego, nie wiedział jednak, iż właściwy obszar granicy zaczyna się już w promieniu 100 metrów przed nimi. Prowadzoną przez Döblera motorówkę obserwowało z usytuowanej na południowym brzegu kanału wieży strażniczej dwóch żołnierzy wojsk granicznych. Zauważywszy dawane rękami przez kierującego znaki, poczuli się sprowokowani, w związku z czym postanowili „zniszczyć intruza“. Jeden z wartowników otworzył bez ostrzeżenia ogień, nie przerywając go nawet, kiedy motorówka zawróciła w kierunku Berlina Zachodniego.