Związał się wówczas z konserwatystami krakowskimi, został (wraz z przyrodnim bratem Rudolfem działaczem powstałego w 1896 Klubu Konserwatywnego, postulującego ostrożne reformy agrarne i administracyjne. Publikował w Czasie i Przeglądzie Polskim - pismach konserwatystów krakowskich (Stańczyków). W Wadowicach, działając w Towarzystwie Oświaty Ludowej zainicjował działalność wielu czytelni, organizował spółdzielczość kredytową (Kasy Raiffeisena) i spółki handlujące drzewem. W 1903 pełnił funkcję burmistrza Wadowic; z jego inicjatywy opracowano i opublikowano regulamin rady miejskiej.
23 maja 1903 mianowany na notariusza w Podgórzu. 4 listopada 1904 podpisał, wraz z bratem Rudolfem, kontrakt z właścicielami Czasu na wydawanie dziennika przez sześć lat, z możliwością przedłużenia o kolejne trzy, po objęciu 1 stycznia 1905 przez Rudolfa stanowiska redaktora naczelnego, wszedł do Komitetu Redakcyjnego i Rady Nadzorczej Spółki Wydawniczej.
W 1906 uczestniczył w powołaniu Związku Pracy Narodowej, w rok później był współtwórcą Stronnictwa Prawicy Narodowej (SPN), oficjalnej partii politycznej konserwatystów krakowskich. W partii był wiceprzewodniczącym Wydziału Wykonawczego. Pisywał piosenki satyryczne dla kabaretu Zielony Balonik i uczestniczył w jego wieczorach kabaretowych.