2 czerwca 1911 mianowany notariuszem w Krakowie, przyjęty do krakowskiej Izby Notarialnej, od 1916 był jej wiceprezesem. 31 marca 1911 wybrano go do Rady Miejskiej w Krakowie, pełnił równolegle obowiązki członka Wydziału Komunalnej Kasy Oszczędności Miasta. Krakowa.
Po wybuchu I wojny światowej współtworzył powołany 16 sierpnia 1914 Naczelny Komitet Narodowy, znalazł się w jego sekcji zachodniej i objął kierownictwo Departamentu Skarbu, gromadzącego fundusze na tworzenie Legionów.
W 1917, po kryzysie przysięgowym współorganizował w Piotrkowie Trybunalskim Polski Korpus Posiłkowy. W latach 1917–18 prezes Komisji Wykonawczej NKN, brał udział w powołaniu placówek zagranicznych NKN, m.in. w Bernie, Berlinie i Sztokholmie. Po traktacie brzeskim i przejściu oddziałów PKP przez front pod Rarańczą w lutym 1918 wspierał finansowo żołnierzy Legionów internowanych przez władze austriackie w obozach w Marmaros Siget i Hust.
Po odzyskaniu niepodległości, 5 grudnia 1920 został wybrany na prezesa krakowskiej Izby Notarialnej, funkcję tę pełnił do śmierci.