Michaił Iwanowicz Dienisienko (ros. Михаил Иванович Денисенко, ur. w chutorze Tiemczenkow (obecnie w obwodzie sumskim), zm. 7 kwietnia 1949 w Witebsku) – radziecki dowódca wojskowy, generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1943).

Życiorys Urodził się w ukraińskiej rodzinie chłopskiej. Skończył niepełną szkołę średnią, pracował przy budowie kolei, w maju 1919 został powołany do Armii Czerwonej, uczestniczył w wojnie domowej – w walkach przeciwko armii Denikina. W 1920 jako żołnierz 14 Armii, 12 Armii i 1 Armii Konnej walczył przeciw armiom Petlury i Wrangla oraz w wojnie z Polską, w listopadzie 1920 został politrukiem kompanii, od 1920 należał do RKP(b). W 1925 ukończył szkołę piechoty w Połtawie i został dowódcą plutonu, później był politrukiem kompanii i dowódcą kompanii, w 1936 dowódcą batalionu, od czerwca 1936 do września 1936 szefem sztabu pułku, następnie dowódcą pułku w Samodzielnej Armii Czerwonego Sztandaru na Dalekim Wschodzie.