Od 1810 do Nowosiółki sprowadzały się kolejne rodziny, takie jak, Zdanowicze herbu Białynia. W tym czasie osiedlani w Nowosiółce, przy drodze na Gościniec byli Ukraińcy z rodzin: Hładkich, Sobkowów, Skrypników, Maćkowów, Majdańskich, Sierżantów i Poperecznych.
W 1831 roku we wsi wybuchła epidemia cholery
Wielu mieszkańców służyło w 58 Pułku Piechoty Galicyjskiej. Koszary tego pułku w XIX wieku były poza Galicją także na Węgrzech i we Włoszech. Pewne jest, że Nowosiółczanie walczyli w wojnie austriacko-francuskiej i austriacko-pruskiej. Pod Sadową (1866) lekko ranny został Stach Dancewicz (z sąsiedniej Ostrej lub Puźnik). W powstaniu styczniowym znanymi przedstawicielami Nowosiółki byli: Teofil Biernacki (został skazany na służbę w wojsku austriackim) i Walenty Tokarski, który został skazany na karę śmierci. Uratował go posłaniec z amnestią, który pojawił się w ostatniej chwili.
W latach 60–70 nastąpił chwilowy napływ rzemieślników z całej Galicji, byli żołnierze stacjonujący w Buczaczu. Mieszkali oni średnio w Nowosiółce 2–5 lat, po czym wracali w swoje rodzinne strony. W tym okresie w Nowosiółce było około 70 numerów.
W 1872 roku do Nowosiółki sprowadza się Ignacy Krzyżanowski.