Kości łuskowe były duże, nie wchodziły w skład kopuły, w tylnej części poszerzały się. Pokrywały je nieregularnie rozlokowane guzki, był też rząd guzków rozszerzający się ku górze, kończący się zaostrzonym na końcu guzkiem bądź niewielkim rogiem na każdym boku na tyle czaszki. Wewnętrzny rząd mniejszych guzków biegł równolegle do większego. Z wyjątkiem górnej powierzchni kopuły większość czaszki zdobiły guzki, często ułożone w rzędy.
Duży oczodół kształtu nieregularnej elipsy o dłuższej osi leżącej w kierunku przednio-tylnym kierował się na bok i nieznacznie do przodu. Dół podoczodołowy za okiem był wąski, opadał ku tyłowi. Otwór nadoczodołowy na tylnym szczycie czaszki miał zredukowane rozmiary z powodu zgrubienia frontoparietal. Basicranium (tylna część czaszki) było skrócone i oddalone od oczodołów i podniebienia. Potylica opadała ku tyłowi, a kłykieć potyliczny odchylał się w tym samym kierunku. Kość łzowa tworzyła dolny brzeg oczodołu. Jej powierzchnię urozmaicały rzędy guzkowatych wyrostków. Kości przedczołowa i powiekowa łączyły się, budując gruby wał nad oczodołem. Względnie duża kość jarzmowa tworzyła dolny brzeg oczodołu, rozpościerając się do przodu i do dołu wzdłuż stawu żuchwowego. Zdobiły ją grzbieciki i guzki ułożone promieniście.