Jako sędzia NSW orzekał w składzie sądzącym, który 27 stycznia 1945 wydał wyrok śmierci na por. Antoniego Wieczorka „Ścibora”, adiutanta Komendanta Okręgu Lublin AK - gen. Kazimierza Tumidajskiego „Marcina”. Por. Wieczorkowi po wyroku udało się zbiec z więzienia. Ponownie ujętego, zgładzono z mocy wyroku Bartonia 18 sierpnia 1945.
Był przewodniczącym składu sądzącego w procesie dwunastu oskarżonych o udział w pogromie Żydów w Kielcach, który odbył się przed NSW na sesji wyjazdowej w Kielcach od 9 do 11 lipca 1946. Podczas tego procesu pokazowego skazano na śmierć dziewięć osób, wyroki wykonano. Przez pewien czas orzekał jako sędzia 2 Armii ludowego Wojska Polskiego w Kąkolewnicy na Podlasiu, gdzie skazano na śmierć przeszło 60 osób. Jako sędzia NSW, delegowany do Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie, orzekał jako sędzia-ławnik w procesie pokazowym 23 żołnierzy NSZ-NZW z Lubelszczyzny, który odbył się w sali widowiskowo-teatralnej w gmachu Towarzystwa Higienicznego przy ul. Karowej w dniach od 14 lutego do 19 marca 1946. W procesie określanym jako „Proces 23”, lub „Proces lubelskiego PAS-u”, sądzono m.in. mjr. Zygmunta Roguskiego, Romana Jaroszyńskiego, Stanisława Kaczmarczyka, Kazimierza Łuszczyńskiego, Władysława Ulanowskiego, kpt. Zygmunta Wolanina i kpt. Władysława Żwirka.