Orzeczono w nim kary śmierci wobec dziewięciu podsądnych, z czego siedmiu stracono.

4 września 1946 został przeniesiony na stanowisko kierownika Sekcji Prawno-Społecznej w Gabine­cie Ministra Obrony Narodowej, następnie od 10 sierpnia 1948 był szefem Gabinetu Ministrów Obrony Narodowej - Michała Roli-Żymierskiego i Kon­stantego Rokossowskiego. W styczniu 1947 był przewodniczącym składu sędziowskiego w procesie grupy wywiadu Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”, w którym zostali skazani hr. Ksawery Grocholski, Witold Kalicki, Waldemar Baczak (sygn. akt. R.S.328/47)Powstańcze biogramy – Ksawery Grocholski. Od 7 października 1950 szef Biura Prawnego MON. 26 stycznia 1953 został zwolnio­ny z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy w związku z pro­wadzonym przeciwko niemu postępowa­niem przed Centralną Komisją Kontroli Partyjnej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

5 marca 1953 wpisany na listę adwokatów Izby Adwokackiej w Warszawie. W 1953 był obrońcą z urzędu w procesie pokazowym bp. Czesława Kaczmarka.