Tęczówka ciemnobrązowa, nogi i dziób czarne.
Ekologia i zachowanie Nektarniki sawannowe żyją w lasach albo rosnących wzdłuż dróg zakrzewieniach lub lasach, unikają lasów sosnowych i luźnych zakrzewień. Często widywane w stadach wielogatunkowych. Żerują od 1 do 3 m nad ziemią. Nie jest znany dokładny skład pożywienia, przypuszczalnie żywią się nektarem i owadami. Wodę spijają z porostów rosnących wśród bezlistnych roślin z rodzaju Albizia.
Gniazdo buduje wyłącznie samica. Wyglądem przypomina niewielką, zamkniętą od góry sakwę. Budulec stanowią liście lub suche trawy oraz delikatne włókna z gniazd owadów. Umiejscowione jest do 2 m nad ziemią na krzewie lub do 10 m nad ziemią na drzewie. Jaja mają skorupkę o barwie białawej z szarobrązowymi plamkami. Plamy lęgowe u samic odnotowywano w okresie od sierpnia do grudnia.
Status zagrożenia IUCN od 2025 uznaje nektarnika sawannowego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern); wcześniej uznawano go za gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako bardzo pospolity.