Z dniem 1 listopada 1930 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do XII Brygady Kawalerii w Ostrołęce na stanowisko oficera sztabu. W czasie nauki w Wyższej Szkole Wojennej oraz służby sztabowej pozostawał oficerem nadetatowym 18 pułku ułanów. 26 stycznia 1934 roku ogłoszono jego przeniesienie z Ostrołęki do 7 pułku ułanów w Mińsku Mazowieckim. W 1939 roku, w stopniu majora, pełnił służbę w Wydziale Ogólno-Mobilizacyjnym Oddziału I Sztabu Głównego w Warszawie na stanowisku kierownika Referatu Mobilizacyjnego II. W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku pełnił służbę w Sztabie Naczelnego Wodza.
Od 1940 roku pełnił służbę w sztabie 1 Brygady Strzelców na stanowisku szefa oddziału, a następnie zastępcy dowódcy 1 oddziału rozpoznawczego. Od 18 października 1941 roku dowodził 1 oddziałem rozpoznawczym. 1 sierpnia 1942 roku przekazał dowodzenie oddziałem majorowi Emilowi Słatyńskiemu, a następnego dnia został przeniesiony do Oddziału I Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie. Później pełnił służbę na stanowisku szefa Oddziału Społecznego 2 Korpusu. Autor sprawozdania „Działalność społeczna 2. Korpusu Polskich Sił Zbrojnych 1945–1946”Sprawozdanie płk. Kazimierza Buterlewicza, Cz. Brzoza, A. Pilch, W. Rojek (oprac.), Księgarnia Akademicka, Kraków 2006, s. 70–73..