Praca W 1958 podjął pracę w Instytucie Geologicznym w Warszawie, w Zakładzie Złóż Surowców Promieniotwórczych. W latach 1958–1960 odbył staż wstępny. W pierwszym okresie badał radiometrycznie rdzenie wiertnicze z Niżu Polskiego, a także skały w kopalniach węgla kamiennego i rud miedzi. Uczestniczył również w wykonywaniu aluwialnego zdjęcia uranometrycznego w Górach Kaczawskich, Bystrzyckich i Orlickich. Po kilku latach podjął badania metali rzadkich w cechsztyńskich złożach miedzi.
W 1959 został asystentem, w 1961 – starszym asystentem naukowo-badawczym i w 1964 – adiunktem naukowo-badawczym. W 1967 uzyskał doktorat za pracę Występowanie renu i selenu oraz niektórych innych pierwiastków towarzyszących w serii miedzionośnej dolnego cechsztynu monokliny przedsudeckiej. Promotorem był prof. dr Stanisław Jaskólski z Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.
W dalszych badaniach J. Kanasiewicz zajmował się występowaniem cyrkonu na plażach bałtyckich oraz berylu w pegmatytach Gór Sowich. Badał również zachowanie się pierwiastków rzadkich w poszczególnych cyklach przeróbki rudy miedzi w hucie w Legnicy.