Do barwienia używa się najczęściej metody Kinyouna lub zmodyfikowanej metody Ziehla-Neelsena.
Metoda biochemiczna W celu zidentyfikowania poszczególnych gatunków Nocardia można zastosować zestaw testów biochemicznych. Są nimi m.in. test hydrolizy adeniny, kazeiny, ksantyny oraz hipoksantyny. Jednak ze względu na rosnącą liczbę opisanych gatunków oraz to, że większość gatunków jest niereaktywna w tych testach, metoda ta nie zapewnia niezawodnej identyfikacji.
Metoda chemotaksonomiczna Za pomocą HPLC, która ocenia chromograficzne wzorce kwasów mykolowych, można zidentyfikować Nocardia na poziomie rodzaju. Jednak kwasy te wykazują pewne podobieństwa, co uniemożliwia czasem scharakteryzowanie poszczególnych gatunków.
Metody serologiczne Większość testów wykorzystuje przetworzone lub pohodowlane homogenaty jako źródło antygenów. Są również dostępne techniki immunodyfuzji do wykrywania krążących przeciwciał przeciw nokardiom. Są jednak niespecyficzne oraz często niewiarygodne u osób z niedoborami odporności.
Metody molekularne Do metod tych zalicza się m.in. technikę PCR i rybotypowanie.
Leczenie W leczeniu infekcji stosuje się antybiotyki oraz zabiegi chirurgiczne np. drenaż ropnia.