Ochrona Bardzo ważne jest zapobiegania chorobie przez niszczenie źródeł pierwotnych zakażeń. W tym celu należy zbierać z pola i niszczyć resztki roślin po zbiorze oraz wykonywać starannie prace polowe (głęboka orka jesienna i in.). Ważny jest płodozmian; na polu na którym pojawiła się choroba nie należy przez 2 lata uprawiać selerów. Nasiona do siewu powinny pochodzić z plantacji zdrowej, nie porażonej przez septoriozę. Należy je ponadto zaprawiać zaprawami nasiennymi. Nie powinno się podlewać roślin pod koniec dnia (aby zdążyły szybko obeschnąć). Zaraz po pojawieniu się pierwszych objawów choroby opryskuje się selery fungicydami ditiokarbaminianowymi i tiokarbamylowymi co 7-10 dni, a rozsadę co 7-14 dni. Środki stosuje się przemiennie, można też używać środków pochodzenia naturalnego.

Większość selerów korzeniowych i naciowych jest podatna na septoriozę. Częściową odporność wykazują np. odmiany 'Edward', 'Gol', 'Makar'.

Przypisy

Kategoria:Grzybowe choroby roślin