Depciuchowi wprowadzić tej ostatniej metody do Instytutu.
Odbył również staż w zakresie organizacji i metodyki poszukiwań złóż uranu w ośrodku szkoleniowym Comissariat à l’Énergie Atomique w Razès pod Limoges.
W 1970 w wyniku reorganizacji Instytutu został kierownikiem Pracowni Geochronologii w Zakładzie Geochemii. Został również z ramienia Polski stałym członkiem Komisji Wieku Bezwzględnego przy Asocjacji Karpacko-Bałkańskiej. W 1973 powołano go na stanowisko docenta.
Został też zatrudniony w Pracowni Struktur Materiałowych w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki PAN jako konsultant do badań struktur materiałów złożonych. Podjął również współpracę z Instytutem Elektrotechniki oraz z Politechniką Warszawską w zakresie petrografii i technologii materiałów izolacyjnych.
Tematyka badawcza W pierwszym okresie zajmował się badaniem petrografii, geochemii i genezy złoża uranu w Grzmiącej, odkrytego w karbonie depresji śródsudeckiej, a potem także złoża uranu w Radoniowie, w metamorfiku izerskim. Uczestniczył przy tym w geochemicznych poszukiwaniach uranu w Sudetach metodą aluwialnego zdjęcia uranometrycznego.