W 1918 roku zgłosił się do Wojska Polskiego, rok później służył jako kapral artylerii. W latach 1919–1920 uczestniczył w walkach Dywizji Podlaskiej. Został odznaczony Krzyżem Walecznych. Na początku 1920 roku w czasie wojny polsko-bolszewickiej służył w 4 baterii 7 pułku artylerii lekkiej. Dosłużył się stopnia podporucznika.
Po wojnie wrócił do Warszawy. W 1922 roku został przyjęty do tajnego Związku Młodzieży Polskiej („Zetu”). Dwa lata później uzyskał absolutorium na Uniwersytecie Warszawskim.
W 1922 roku wyjechał do Siedlec, gdzie był nauczycielem historii i propedeutyki filozofii w Państwowym Gimnazjum im. Hetmana Stanisława Żółkiewskiego w Siedlcach i opiekunem III Drużyny Harcerskiej im. J. Piłsudskiego przy tym gimnazjum. W 1926 roku zdał egzamin po ukończeniu kursu metodycznego dla nauczycieli historii i uzyskał pełne kwalifikacje nauczyciela historii. Aktywnie działał społecznie: był m.in.: prezesem powiatowego oddziału Związku Nauczycielstwa Polskiego Szkół Średnich w Siedlcach, członkiem Komitetu Powiatowego Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego, sekretarzem Koła Przyjaciół Harcerstwa w Siedlcach, członkiem Towarzystwa Szkół Średnich i Wyższych, Związku Oficerów Rezerwy.