Po 1926 roku wstąpił do BBWR-u, od 10 marca 1929 roku był członkiem komitetu powiatowego BBWR w Siedlcach.

Był jednym z organizatorów Muzeum Ziemi Podlaskiej w Siedlcach i pierwszym jego dyrektorem od 1928 roku.

Od 1930 roku był dyrektorem I Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Lublinie. Pracował na tym stanowisku do wybuchu II wojny światowej (z przerwą w latach 1932–1933, gdy pracował jako wizytator szkół średnich w Lublinie), położył wielkie zasługi w rozwoju tej szkoły.

Oprócz pracy w szkole Tadeusz Moniewski udzielał się w różnych inicjatywach społecznych, między innymi pełnił funkcję prezesa Koła Stowarzyszenia Dyrektorów Szkół Średnich w Lublinie. Był opiekunem drużyny harcerskiej „Błękitnej Jedynki” w Lublinie w latach 1930–1939, wiceprzewodniczącym Zarządu Okręgowego ZHP w Lublinie w latach 1934–1937, kierownikiem Wydziału Propagandy i Prasy tamtejszej Komendy Chorągwi w latach 1936–1937. W maju 1939 roku został wybrany do rady miasta. Przy współudziale komitetu redakcyjnego opracował Księgę pamiątkową 25-lecia harcerstwa w Lubelszczyźnie: wspomnienia i dokumenty 1911–1936, (Lublin 1936).

Ożenił się 11 sierpnia 1923 roku z Otylią Zwolińską (1903–1994), z którą miał córkę Krystynę, późniejszą Kuśniewicz (ur. 1925).