Otrzymały one oznaczenie serii SzczCz (ЩЧ; oznaczenie Cz w indeksie górnym stosowano na rosyjskich parowozach od nazwiska polskiego inżyniera Czeczotta, który jako pierwszy opracował teoretycznie połączenie pary przegrzanej i silnika sprzężonegoW. Rakow, Łokomotiwy..., s. 151.). Ich eksploatacja na Kolei Oktiabrskiej pokazała wyższą moc i lepszą ekonomiczność od parowozów serii Szcz i SzczP (zużywały ok. 20–25% mniej pary na jednostkę pracy od tych ostatnich), wobec czego w latach 1927–1934 poddano rekonstrukcji do serii SzczCz około 300 parowozów Szcz. Modyfikacja jednak nie okazała się do końca udana, m.in. z punktu widzenia trwałości silników i mechanizmu napędowego, przez co zaprzestano przebudowy dalszych lokomotyw. Z powodu wyprodukowania dla celów przebudowy znacznej ilości prawych cylindrów silników (wysokiego ciśnienia) z suwakami tłokowymi, od 1935 wykorzystywano je przy remoncie zwykłych parowozów serii Szcz, tworząc serię SzczKR (ЩКР) (s krugłym zołotnikom – z okrągłym suwakiem).