Zasadnicze zmiany które przetrwały do końca monarchii nastąpiły po ogłoszeniu w 1851 przez cesarza patentu sylwestrowego który zniósł konstytucjęStanisław Starzyński, Kodeks prawa politycznego, czyli ustawy konstytucyjne 1848–1903, Lwów 1903, s. 139. Zniesienie swobód obywatelskich miało zostać zrekompensowane przez usprawnienie administracji i ukrócenie samowoli urzędników. Jednocześnie przywrócono zasadę kolegialnego działania urzędów - w tym przypadku przez powołanie namiestnictwa. Tę nową organizację wprowadzono rozporządzeniami ministrów spraw wewnętrznych, sprawiedliwości i finansów z 19 stycznia 1853 roku wydanych na mocy dekretu cesarskiego z 14 września 1852 rokuVerordnung der Minister des Innern, der Justiz und der Finanzen vom 19. Jänner 1853, - Reichsgesetzblatt 10/1853.. W tym akcie prawnym namiestnictwo uznano za najwyższą władzę administracyjną w kraju. Uprawnienia namiestnika uległy zawężeniu na rzecz prezydium namiestnictwa który był organem kolegialnym. Wprawdzie namiestnik nadal kierował namiestnictwem, ale samodzielnie decydował tylko w sprawach mu przekazanych w pozostałych sprawach decyzję podejmowało prezydium w drodze głosowania.