Wyjechał do Stanów Zjednoczonych a Celia i ich pierwszy syn dołączyli do niego dwa lata później. W Nowym Jorku, Celia Dropkin urodziła pięcioro innych dzieci. Jedna córka, Tamara, zmarła w 1924 lub 1925 roku, jako niemowlę. Jej ocalałe dzieci to John (ur. 1910), Esther (ur. 1913), Lillian (ur. 1917), Henry (ur. 1921) i Eva (ur. 1926). Podczas wielkiego kryzysu rodzina Dropkin niejednokrotnie przemieszczała się w poszukiwaniu pracy. Żyli przez kilka lat w stanie Wirginia, a później w Massachusetts, a do Nowego Jorku powrócili pod koniec 1930. W 1943 umarł Samuel i od tego momentu Celia porzuciła pisanie i zaczęła zajmować się malarstwem, jej obrazy wygrały kilka konkursów amatorskich. Celia Dropkin zmarła na raka w 1956 i została pochowana na cmentarzu Mount Lebanon Cemetery.
Twórczość Celia Dropkin jest jedną z najbardziej kontrowersyjnych poetek kultury żydowskiej XX wieku. Rozpoznawana jest głównie za jej wiersze poruszające takie tematy jak seks, miłość czy śmierć. Tematy które w kulturze żydowskiej w większości są tematami tabu. Dropkin jednak odważnie opisuje kobiecą cielesność, relacje między kobietą a mężczyzna oraz role kobiety w intymnej sferze życia.