Mateusz Stefanowski ps. Żywy, Maciek (ur. ok. 1896, zm. prawdopodobnie w sierpniu 1919 w Bobrujsku) – porucznik Wojska Polskiego, harcerz, komendant Polskiej Organizacji Wojskowej na Ruś, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Jego matka miała na imię Stefania lub Janina, mieszkał w Mińsku, był harcerzem, drużynowym drużyny harcerskiej. W szkole średniej był członkiem Organizacji Młodzieży Narodowej i Związku Młodzieży Polskiej „Przyszłość” („Pet”). Przez pewien czas pracował jako nauczyciel szkół rosyjskich w Orenburgu.

Został następcą Wincentego Żmigrodzkiego na stanowisku komendanta mińskiego POW, dobierając sobie zastępców: por. Zdzisława Dąbrowskiego i Jadwigę Tejszerską ps. Dziunia, komendantkę oddziału żeńskiego POW. Do mińskiego POW, wciągnięta przez Jadwigę w lutym 1919 roku, wstąpiła m.in. Józefa Michałowska ps. Ziunia. Organizacja w Mińsku rozwinęła działalność pod jego kierownictwem pod koniec 1918 roku, po wejściu bolszewików do miasta. Wśród akcji mińskiego POW było m.in. zorganizowane przez „Żywego” i „Dziunię” uszkodzenie mostu pod Bobrujskiem, wysadzenie mostu pod Budsławiem. Komisariat milicji ludowej i telegraf były kontrolowane przez POW.