Śpiew antyfonalny – w muzyce liturgicznej jest to sposób wykonywania niektórych śpiewów przez dwa zespoły chóralne, które dialogują ze sobą, śpiewając naprzemiennie. Wywodzi się z obrządku syryjskiego. Przez Kościół łaciński przejęty w IV w.

Podobny sposób śpiewu występuje też w muzyce ludów Afryki i AzjiEncyklopedia muzyki RMF Classic, hasło Antyfonalny śpiew..

Śpiew antyfonalny jako metoda wykonawcza Śpiew antyfonalny jest jednym z trzech sposobów wykonywania psalmodii i innych śpiewów chorałowychBohdan Pociej, Formy chorałowe (3). – obok śpiewu solowego kantora w tzw. sposób ciągły (in directum), którego pozostali uczestnicy liturgii słuchają w skupieniu i modlą się w milczeniu, oraz śpiewu responsorialnego, w którym solista prowadzi dialog z zespołem czy zgromadzeniem, wykonując solo wersety, na które chór (zgromadzenie) odpowiada, wykonując tzw. respons (refren).