Historia thumb|upright|Holotyp z rekonstrukcją czaszki, ręki i stopy na podłodze EBPM W 1993 paleontolog amator Rubén D. Carolini znalazł kość piszczelową teropoda podczas jazdy buggy przez badlands w okolicy Villa El Chocón, w prowincji Neuquén w Patagonii (Argentyna). Ogłosił swoje znalezisko, w efekcie czego specjaliści z Narodowego Uniwersytetu Comahue wysłani zostali w celu wydobycia szczątków. Odkrycie ogłosili argentyńscy paleontolodzy Rodolfo Coria i Leonardo Salgado na spotkaniu Society of Vertebrate Paleontology w 1994, gdzie amerykański pisarz naukowy Don Lessem zaoferował wsparcie finansowe wykopalisk po wrażeniu, które zrobiło na nim zdjęcie kości kończyny. Fragmentaryczna czaszka była rozdrobniona na obszarze około 10 m², szkielet pozaczaszkowy utracił swe połączenia stawowe. Zachowało się prawie 70% szkieletu, w tym większość kręgosłupa, obręczy barkowej i miedniczej, kości udowe, lewa kość piszczelowa i strzałkowa. W 1995 okaz ten, oznaczony jako MUCPv-Ch1, został wstępnie opisany w „Nature” przez Corię i Salgado, którzy ustanowili go holotypem nowego rodzaju i gatunku Giganotosaurus carolinii (fragmenty szkieletu były jeszcze wtedy unieruchomione w gipsie).