Nazwa rodzajowa pochodzi ze starożytnej greki od gigas/γίγας („gigant”), notos/νότος („południowy”, odnośnie do miejsca pochodzenia) i -sauros/-σαύρος („jaszczur”). Epitet gatunkowy honoruje odkrywcę Caroliniego. Holotyp przebywa obecnie w Ernesto Bachmann Palaeontological Museum w Villa El Chocón od 1995 na prośbę Caroliniego. Okaz stanowi główny eksponat muzeum, umieszczono go na piaszczystym podłożu w sali mu poświęconej, wraz z narzędziami używanymi przez paleontologów podczas wykopalisk. Zmontowana rekonstrukcja szkieletu wystawiana jest w przyległym pokoju thumb|left|Rekonstrukcja szkieletu, EBPM Do cech teropodów przyciągających najwięcej zainteresowania naukowców należy fakt, że grupa ta obejmowała największe lądowe drapieżniki ery mezozoicznej. Zainteresowanie to zaczęło się wraz z jednym z pierwszych znanych dinozaurów, megalozaurem, nazwanym tak w 1824 właśnie z powodu wielkich rozmiarów. Ponad pół wieku później, w 1905, nadano nazwę tyranozaurowi, który pozostał największym znanym teropodem przez 90 lat, choć poznano wtedy również inne olbrzymie teropody. Debatę na temat największego z teropodów ożywiły ponownie w ostatniej dekadzie XX wieku nowe odkrycia z Afryki i Ameryki Południowej.