Udział w powstaniu styczniowym W pracę powstańczą zaangażował go na nowo ksiądz Antoni Mackiewicz, w pracy organizatorskiej zaś Bolesław Dłuski. Po wybuchu powstania zorganizował około 100-osobowy oddział w majątku Bielaniszki (4 km na południe od Popielan) i został mianowany naczelnikiem powiatu szawelskiego. Językiem komendy oddziału był litewski. 11 kwietnia stoczył bitwę na drodze z Szawel do Bielaniszek z 600-osobowym oddziałem rosyjskim, który przybył rozbić jego zgrupowanie. 28 kwietnia stoczył ponownie bój w folwarku Bielaniszki. Pobity przez Rosjan 21 maja pod Tryszkami przebił się na południe i połączy swój, już 400-osobowy, oddział z partiami ks. Antoniego Mackiewicza, Ignacego Laskowskiego i Paulina Bohdanowicza.
Zgrupowanie zostało 2 czerwca zaatakowanie pod Użwentami przez oddział rosyjski, atak udało się odeprzeć. Staniewicz walczył w zgrupowaniu do 6 czerwca i bitwy pod Cytowianami. Następnie odłączył się i udał w stronę morza, aby zabezpieczyć lądowanie płk. Teofila Łapińskiego, wiozącego broń dla powstańców. Wyprawa Łapińskiego nie powiodła się. Staniewicz przejął w okolicach Pojurza znaczną część oddziału Bolesława Dłuskiego, który sam udał się za granicę. Następnie Staniewicz udał się na południe, gdzie natknął się na 630-osobowy oddział rosyjski pod Modrogą 12 lipca.