Jego 170-osobowy oddział, nie był w stanie przeciwstawić się przeciwnikowi i został pobity.
Następnie udał się na Taurogi i rozpoczął walkę partyzancką w powiatach rosieńskim i szawelskim. Oddział rozrósł się do 300 partyzantów. Oddział ukrywał się w lasach w pobliżu Lidowian, a następnie Lidomina, cały czas unikając starcia z wrogiem. Staniewicz podzielił zgrupowanie na pięć niezależnych oddziałów, działających w koordynacji. Na początku października przywódcy oddziałów wciąż operujących na Żmudzi podjęli decyzję o wydaniu walnej bitwy Rosjanom. 19 października rozegrała się bitwa pod Daniliszkami, w której poległo 25 powstańców, a wśród nich Paweł Staniewicz, brata Jana. Walkę prowadził do listopada. Następnie udał się na emigrację.
Emigracja i ostatnie lata życia Rosjanie skonfiskowali Kownatów, a żonę Staniewicza zesłali do Ciwilska (gubernia kazańska. Później trafiła do Niżnego Nowogrodu, po paru latach pozwolono jej osiedlić się w Warszawie.