W wyniku tego przekłady, podobnie jak parodie czy adaptacje sceniczne, traktowane były jako zmodyfikowane oryginały, pozbawione iskry geniuszu i tym samym niezdolne dorównać oryginałowi.
W połowie lat 70. grupa badaczy przekładu postanowiła zmienić obliczę translatoryki, czego bezpośrednim efektem było powstanie książki The Manipulation of Literature. Poza Hermansem znajdują się tu teksty autorstwa takich postaci jak Andre Lefevre czy Gideon Toury. Punktem wyjścia dla wszystkich artykułów była teoria polisystemu autorstwa Itamara Ewen-Zohara, według której wszystkie aspekty kultury - w tym szczególnym przypadku literatura - są systemami będącymi częścią większego polisystemu, w którym poszczególne elementy wpływają na siebie nawzajem i wciąż zmieniają swoją pozycję. Teksty tłumaczone są takim elementem i walczą o swoją pozycję pośród wszystkich innych dzieł kultury. Ta teoria jest głównym modelem teoretycznym używanym przez Hermansa i pozostałych badaczy.