Ta misja, choć również uwieńczona powodzeniem, wykazała konieczność dokonania dalszych usprawnień.
W kolejnych latach Arnauld i Forstmann proponowali dowództwu dalsze pomysły, jednak zostały one uznane za niepraktyczne. Jednakże w 1917 roku zaprojektowano i zbudowano trzy dwupłatowe, napędzane pchającym śmigłem dwupłatowe latające łodzie Hansa Brandenburg W.20. Samoloty były składane i przystosowane do przewożenia wewnątrz okrętu podwodnego, jednak do budowy jednostki pływającej zdolnej przewieźć samolot nie doszło.
Roland Stralsund W tym samym czasie co Hansa Brandenburg W.20 opracowano inny samolot rozpoznawczy, przeznaczony do przewożenia na pokładzie okrętu podwodnego - LFG Roland Stralsund V 19. Z uwagi na niewielką dostępną przestrzeń na jednostce, cechował się uproszczoną konstrukcją oraz łatwością montażu i demontażu w warunkach morskich. Odczepiane skrzydła zawierały zbiorniki paliwa, wyposażone w automatyczne zawory uniemożliwiające wyciek przy ich zakładaniu i zdejmowaniu. Zaprojektowany przez Gottholda Baatza aluminiowy hydroplan wyposażony w pływaki w stanie rozłożonym przechowywany był w pięciu szczelnych kapsułach umieszczonych na pokładzie okrętu podwodnego. Start i lądowanie następowały na wodzie przy pomocy pływaków.