Mieczysław Kafel (ur. 1 lipca 1912 w Turzy, zm. 1 marca 1971 w Warszawie) – polski działacz ruchu ludowego, prawnik, prasoznawca, badacz prasy, organizator studiów dziennikarskich.
Życiorys Urodził się 1 lipca 1912 w Turzy w rodzinie chłopskiej. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Należał do Związku Młodzieży Wiejskiej RP Wici, wyznawał poglądy skrajnie lewicowe. W okresie II Rzeczypospolitej był więziony przez władze sanacyjne. Od 1934 zamieszkiwał w Warszawie. Był sekretarzem redakcji „Polska Ludowa”, współpracownikiem Polskiej Agencji Agrarnej. Podczas okupacji niemieckiej współdziałał z ludowym ruchem oporu. Po wojnie nadal działał w sferze dziennikarskiej, jednocześnie prowadząc badania naukowe w dziedzinie prasoznawstwa. W 1945 uzyskał doktorat na Wydziale Prawa UJ na podstawie pracy pt. Ekonomiczne oblicze zawodu dziennikarskiego w Polsce (promotorem był prof. Adam Krzyżanowski). Od 1948 pracował na Wydziale Dziennikarskim Akademii Nauk Politycznych w Warszawie, a po reorganizacji od 1950 na Wydziale Dziennikarskim Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie był adiunktem, zastępcą profesora, od czerwca 1955 docentem. W 1962 uchwałą Rady Państwa otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego.