Po bitwie Sennacheryb obległ i złupił miasto Altaqu i sąsiadujące z nim miasto Timna. Następnie wkroczył do Ekronu, karząc w okrutny sposób wszystkich tych, którzy wydali swego władcę Ezechiaszowi. Kolejnym celem króla asyryjskiego stało się królestwo Judy – szereg miast tego królestwa zostało zdobytych, a jego stolica, Jerozolima, oblężona. Dopiero po ukorzeniu się Ezechiasza, który zgodził się podporządkować Sennacherybowi i zapłacić olbrzymi trybut, wojska asyryjskie przerwały oblężenie i powróciły do Asyrii.
Lokalizacja bitwy Zgodnie ze wzmianką w rocznikach Sennacheryba do bitwy dojść miało w okolicach filistyńskiego miasta Altaqu (asyr. Altaqū, w transliteracji z pisma klinowego zapisywane uruAl-ta-qu-u/ú). Identyfikowane jest ono z biblijnym EltekeZapis nazwy miasta używany w Biblii Tysiąclecia (Joz 19:44 i Joz 21:23), wzmiankowanym dwukrotnie w Księdze Jozuego (Joz 19:44 i Joz 21:23). Pozostałości tego miasta skrywać ma stanowisko Tell esh-Shallaf leżące ok. 15 km na południe od JafyMorkot R., The black pharaohs: Egypt's Nubian rulers, Rubicon 2000, s. 214.. „Królowie Egiptu” i „król Meluhhy” Opisując bitwę pod Altaqu, roczniki Sennacheryba wspominają, iż mieszkańcy Ekronu „wezwali królów Egiptu, łuczników, rydwany bojowe i jeźdźców króla Meluhhy”.