Uczeni od dawna starali się wyjaśnić, kim byli wspomniani tu „królowie Egiptu” i „król Meluhhy”. W przypadku „króla Meluhhy” nie było wątpliwości, iż chodzić musi o kuszyckiego faraona z egipskiej XXV dynastii. Sama nazwa Meluhha w tradycji mezopotamskiej odnosiła się wprawdzie do innej odległej krainy, identyfikowanej przez uczonych z cywilizacją doliny Indusu, ale za czasów Sargona II i Sennacheryba nazwą tą zaczęto też określać Nubię, będącą wówczas dla Asyryjczyków nowo odkrytym regionem. Zdaniem niektórych uczonych jednym z powodów użycia tej nazwy mógł być podobny kolor skóry mieszkańców obu krain. Więcej problemów nastręcza identyfikacja „królów Egiptu”. Jedni uczeni szukają w tym określeniu dowodu na koregencję kuszyckich faraonów Szabaki i Szabataki. Inni z kolei sądzą, iż chodzić tu musi o książąt z Dolnego Egiptu, którzy uznać musieli zwierzchność kuszyckich królów. Wynik bitwy W swych rocznikach Sennacheryb przedstawia bitwę pod Altaqu jako wielkie zwycięstwo armii asyryjskiej, ale wielu badaczy ma wątpliwości, czy tak było w istocie. Zwracają oni uwagę, iż w relacji z bitwy brak jest typowego dla asyryjskich roczników królewskich opisu pościgu za rozbitym wrogiem oraz listy zdobytych na nim łupów.