Aleksandr Siemionowicz Azonczik, Alaksandr Siamieniawicz Azonczik (ros. Александр Семёнович Азончик, biał. Аляксандр Сямёнавіч Азончык, ur. 10 sierpnia 1908 w Jackowiczach w guberni wileńskiej, zm. 8 lutego 1995 we wsi Kurieniec w rejonie wilejskim) – radziecki dowódca partyzancki, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Urodził się w rodzinie biednego białoruskiego robotnika rolnego, skończył 2 klasy szkoły wiejskiej. Od grudnia 1924 do września 1926 działał pod pseudonimem „Lalin” w organizacji wywiadowczej na rzecz ZSRR, później pracował jako szewc, w październiku 1929 został powołany do służby w WP, służył w 2 pułku ułanów im. Dwernickiego w Suwałkach, gdzie został kapralem, w 1931 został zdemobilizowany. Po ataku Niemiec na Polskę we wrześniu 1939 zmobilizowany, brał udział w walkach pod Grajewem, po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli i został osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku, skąd został zwolniony, po czym wykonywał zadania oficerów Armii Czerwonej i organizował Czerwoną Gwardię. Od listopada 1939 do czerwca 1941 był nieetatowym pracownikiem Obwodowego Zarządu NKWD w Wilejce, po ataku Niemiec na ZSRR nie zdążył się ewakuować i pozostał na okupowanym terytorium. 1 lipca 1941 założył oddział partyzancki „Patriot” liczący 64 ludzi, który w kolejnych latach rozrósł się do 184 ludzi.