Organizował zasadzki na Niemców, niszczył linie łączności i wykolejał pociągi. W czerwcu 1942 dowodzony przez niego oddział wszedł w skład oddziału dywersyjno-wywiadowczego im. Budionnego brygady partyzanckiej obwodu wilejskiego, w której Azonczik został szefem oddziału specjalnego. W 1943 został członkiem WKP(b). Łącznie oddział „Patriot” przeprowadził, według danych radzieckich, 439 akcji, w tym wykolejenie 47 pociągów; w walkach miało zginąć 1185 i zostać rannych 1510 niemieckich żołnierzy. W lipcu 1944 oddział połączył się z regularnymi jednostkami Armii Czerwonej, po wojnie Azonczik pracował w Wilejce do 1955, później przeniósł się do pobliskiej wsi Kurieniec.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (1 stycznia 1944)Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза белорусским партизанам» от 1 января 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 6 января (№ 1 (261)). — С. 1 Order Lenina (1 stycznia 1944) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) I medale.
Przypisy
Bibliografia Азончик Александр Семёнович (ros.)
Kategoria:Białoruscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Radzieccy partyzanci Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1995