W rzeczywistości zaraz po wywłaszczeniu majątek przekazano w dzierżawę szwagrowi Żeligowskiego, żonatemu z jego siostrą Marią Petrasowi Kaziunasowi.
Przebieg okupacji Plany litewskie wobec Wileńszczyzny Choć władze litewskie traktowały Wilno jako prawowitą stolicę państwa, z obawy przed niepokojami w mieście nie zdecydowały się na natychmiastowe przeniesienie wszystkich urzędów z Kowna. Wileńszczyzna została przekształcona w specjalną jednostkę administracyjną, na której czele stał komisarz rządu litewskiego. Pierwszym z nich został dobrze władający językiem polskim Antanas Merkys, który podejmował decyzje wskazujące na pojednawczy stosunek władz do Polaków (m.in. zgoda na wznowienie wydawania polskiej prasy i powstanie Komitetu Polskiego), jednak jego następca Kazys Bizauskas, był zwolennikiem zaostrzenia polityki wobec Polaków.