Demografia regionu Faktyczna demografia regionu, a przede wszystkim podział etniczny, jest trudna do określenia. Głównie dlatego, że obszar zajęty przez Litwę szedł w poprzek polskiego podziału administracyjnego, wobec tego polskie dane statystyczne pochodzące ze spisu ludności z 1931 roku nie mogą być bezpośrednią podstawą dokonania szacunków. Bez wątpienia ludność polska dominowała w Wilnie i jego okolicach, a ludność litewska znajdowała się w mniejszości, zgrupowana była w południowo-zachodnim skrawku powiatu wileńsko-trockiego oraz w na obrzeżach powiatu święciańskiego. Tereny przedwojennej Polski, gdzie koncentracja ludności litewskiej była największa, znalazły się poza administracją litewską.

W samym Wilnie liczba Litwinów wahała się między 1,4 a 7 tys. Liczba ta, na skutek imigracji z Kowieńszczyzny, wzrosła do 30–40 tys. Przeprowadzenie dokładnych szacunków uniemożliwiają również przesunięcia ludności związane z działaniami wojennymi; w samym Wilnie pod koniec października 1939 roku znajdowało się 18–20 tys.