Zygmunt Wierzbowski pseud. Zyg, Konary, Nenufar (ur. 23 kwietnia 1904 w Warszawie, zm. 10 lipca 2002 tamże) – polski inżynier elektryk, instruktor harcerski, harcmistrz.
Życiorys Zygmunt Wierzbowski w dzieciństwie przeniósł się do Zagłębia Dąbrowskiego. Mając 11 lat, w czasie nauki szkolnej wstąpił do Zagłębiowskiej Drużyny Skautowej w Będzinie (później 6 Zagłębiowska Drużyna Harcerzy im. Zawiszy Czarnego).
Zdał egzamin na Wydział Nawigacyjny pierwszego kursu Oficerskiej Szkoły Morskiej w Tczewie. Przerwał naukę i zgłosił się ochotniczo do Wojska Polskiego. W spieszonych oddziałach Marynarki Wojennej uczestniczył w walkach kompanii kartaczownic 1 Batalionu Morskiego i wziął udział w bitwie warszawskiej w 1920 roku.
Po ukończeniu Szkoły Morskiej, otrzymaniu nominacji oficerskiej w 1924 roku wrócił do Warszawy i zdał na Wydział Elektryczny Politechniki Warszawskiej. Po ukończeniu studiów został w 1936 roku kierownikiem technicznym sieci Elektrowni Okręgu Warszawskiego.
Jego pasją było harcerstwo. Zaraz po powrocie do Warszawy objął szkolenia techniczne, a następnie szefostwo Wydziału Wizytacji drużyn harcerskich Chorągwi Stołecznej. Został również drużynowym 16 WDH im. Zawiszy Czarnego.