Wśród kompozycji zapisanych w kancjonałach staniąteckich odnajdujemy wiele niezwykle interesujących kompozycji. Niestety, w większości utwory te są anonimowe. W kilku przypadkach można wskazać twórcę – dotyczy to zwłaszcza kancjonału „E” (spisany w latach 1700–1705), którego kopistą był wieloletni organista staniątecki, Kazimierz Boczkowski. Jest on autorem co najmniej kilku (jeśli nie kilkunastu) kompozycji. Stanisław Dąbek w swojej pracy zidentyfikował w kancjonale „A” jeden z głosów utworu „Alleluja, Chwalcie Pana” Wacława z Szamotuł, s. 54–55.
Jednym z najbardziej interesujących oraz technicznie zaawansowanych utworów, jest kompozycja „Bądź wesoła Panno czysta” zapisana przez Boczkowskiego w kancjonale „E” (nie jest to z pewnością jego dzieło, bowiem stylistyka pozwala przyjąć, że powstało jeszcze w wieku XVI lub wcześniej). Inne, bardziej znane opracowanie tej pieśni pochodzi z początku wieku XVI – „Bądź wiesioła, Panno czysta”, Katalog utworów O bogactwie repertuaru pieśni zapisanych w staniąteckich kancjonałach świadczy nie tylko ich ilość, ale także różnorodność. Są to zarówno utwory jednogłosowe, jak i polifoniczne (od 2 do 6 głosów).