Wśród wszystkich zanotowanych w kancjonałach pieśni, w ponad stu sześćdziesięciu przypadkach (dotyczy to także odpisów tej samej kompozycji) wpisano cyfrowanie – czasem są to pojedyncze oznaczenia, niemniej wyraźnie wskazują na obecność instrumentu. Pojęcie o objętości źródeł daje bliższy opis zawartości kancjonału „E”, w którym zapisano ponad 100 kompozycji.
Kancjonał E Większość utworów zapisana jest w układzie partyturowym, w pozostałych przypadkach w opisie dodano określenie „partesy”. W opisie podano także obsadę (zestaw kluczy). Strony kart oznaczono za pomocą skrótu „r” (recto), „v” (verso). Zachowano oryginalną pisownię incypitów słownych.
[wyklejka]: notatki ołówkiem k. [1r]: Sabbato S. ad Vesperas (Alleluia); C3 k. [1r]: W którym z niezmiernym zamykasz się Bostwem [tylko tekst] k. [1v]: nota dedykacyjna kk. 2r-7r: Vespere pro Sabbatho Sancto ([ant.] Laudate Dominum omnes gentes [...] Magnificat); C1, C1, F4 [partesy] kk. 7r-8r: In Dominicis Diebus ante Maiorem Missam (Asperges me); C1, C1, F4 [partesy] kk. 8v-9r: Antiphona ad adventu usque ad Purificationem inclusiue (Alma Redemptoris Mater); C1, F4 [partesy] kk. 9v-10r: A Purificatione. Beatae Mariae. usq(ue) ad Pascha (Ave Regina caelorum);