W latach 1946–1961 wykonano tam prace naukowe, których wyniki stały się tematem 103 publikacji i podstawą sześciu prac doktorskich.
Był czynny zawodowo do roku 1962 w łódzkiej AM i jako kierownik Katedry Patologii Ogólnej w WAM w Łodzi. Przeszedł na emeryturę w wieku niemal 84 lat, po czym nadal utrzymywał kontakt z uczelnią (był promotorem pracy doktorskiej w latach 1962–1965).
Badania naukowe i publikacje Prowadził prace naukowe w dziedzinie fizjopatologii, dotyczące np. zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, witaminologii, endokrynologii, serodiagnostyki kiły. Był pionierem polskich badań wpływu dymu tytoniowego na stan zdrowia, które obejmowały problemy: odporności, rozwój organizmu i karcynogenezy, fizycznej wydolności organizmu, funkcji kory nadnerczy, poziomu witaminy C w organizmie.
Jego współpracownikami – członkami zespołu badawczego – byli: prof. Andrzej Danysz, Piotr Demant, Henryk Gnoiński, Franciszek Goebel, Władysław Ostrowski, Bronisław Szerszyński i inni (wśród nich: Kazimierz Czerski, Jan Dmochowski, , Helena Lausz, Tadeusz Majcherski, Zofia Moskwa, Stefan Skapiński).