Systematyka thumb|left|Mrówkojadek balansujący na gałęzi, 1928 Pierwszy opis gatunku z późniejszych mrówkojadowatych podał już w 1758 sam Karol Linneusz, twórca binominalnego nazewnictwa gatunków. Użył on nazwy Myrmecophaga didactyla, a w opisie umieścił również mrówkojada wielkiego i tamanduę południową. Początkowo klasyfikacja taka utrzymała się, w 1792 Brogniart podał omyłkowo rodzaj Mirmecophaga. Kolejni autorzy wyrażali już odmienne zdanie. W 1821 Gray utworzył nazwę rodzajową Cyclopes, jako gatunek typowy wskazują Myrmecophaga didactyla. Kolejni autorzy tworzyli kolejne nazwy, poczynając od Cuvierowskiego Didactylus przez Cyclothurus z gatunkiem Cyclothurus dorsalis opisanym przez Graya w 1865, uznanym w 1899 za podgatunek Cyclopes didactylus, Myrmydon, Myrmecolichnus i Eurypterna. Żaden z tych rodzajów nie obejmował jednak żadnego nowego gatunku niźli ten opisany pierwotnie ręką Linneusza. W 1900 opisano podgatunku C. d. ida, dalej opisano także C. d. eva i C. d. catellus. W 1914 ukazał się opis gatunku Cyclopes mexicanus.