Dopiero później nastąpiły utrata bądź połączenie palców.
Zachowanie szczątków kopalnych liściożerów pozwala na opisywanie u nich konkretnych chorób kości, jak spondyloartropatia, guzki Schmorla, urazy kręgów, stany zapalne czy oddzielająca martwica kostno-chrzęstna.
Liściożery cechują się wolnym metabolizmem. Pociąga on za sobą częściową zależność temperatury ciała od otoczenia. Temperatura ich ciała waha się pomiędzy 24 a 34 °C. Nie tolerują one niskiej temperatury otoczenia.
Systematyka i ewolucja thumb|left|Leniwiec pstry Liściożery stanowią podrząd w obrębie rzędu włochaczy (Pilosa). Drugim podrzędem tego rzędu są giętkojęzykowe nazywane także mrówkojadami. Rząd włochaczy wraz z rzędem pancernikowców tworzy nadrząd szczerbaków (Xenarthra), pochodzący z Ameryki Południowej. Monofiletyzm szczerbaków potwierdziły liczne badania. Miejsce samych szczerbaków na drzewie rodowym ssaków nie zostało jednakże ustalone jednoznacznie. Istnieją różne hipotezy umiejscawiające je w różnych miejscach. Wedle hipotezy Atlantogenata szczerbaki tworzą klad Atlantogenata z grupą afroterów (afrotery obejmują afrosorkowce, ryjkonosowe, rurkozębne, góralkowce, trąbowce i brzegowce). Pozostałe ssaki łożyskowe należą do Boreoeutheria. Hipotezę tę wspierają badania genetyczne.