Cały teren był otoczony murem, w którym znajdowała się dwukondygnacyjna brama na zamknięciu ulicy Mostowej biegnącej w kierunku Rynku.
We wnętrzu znajdowało się siedem częściowo pozłacanych ołtarzy. Ołtarz główny zdobiły obrazy Zwiastowania Najświętszej Marii Panny w srebrnej sukience, Imienia Marii i Duch św. w obłokach; po bokach stały rzeźby św. Antoniego i św. Franciszka. Na chórze znajdował się 10-głosowy pozytyw. Na wieży wisiały dwa dzwony z sentencjami łacińskimi i datami 1545 i 1672. Na wieżyczce nad klasztorem wzniesiona była niewielka sygnaturka.
W 1656 roku świątynia ucierpiała w wyniku pożaru wznieconego podczas najazdu wojsk moskiewskich, które splądrowały także klasztor.
W XVIII wieku przy kościele działały dwa bractwa od 1701 Imienia Marii, a od 1718 Boskiej Opatrzności. W połowie XVIII wieku do klasztoru w kształcie litery L dobudowano nowe skrzydło na osi wschód-zachód oraz korytarz wiodący od klasztoru do zakrystii wzdłuż południowej elewacji kościoła. W 1763 roku w klasztorze mieszkało 21 sióstr. W obrębie klasztornego muru znajdował się cmentarz oraz ogrody.