Skender Kulenović (ur. 2 września 1910 w Bosanskim Petrovacu, zm. 25 stycznia 1978 w Belgradzie) – jugosłowiański pisarz i dramaturg, pochodzenia bośniackiego.
Życiorys Pochodził z rodziny muzułmańskich sklepikarzy z Bośni. Po reformie rolnej 1921, rodzina Kulenovicia zubożała i przeniosła się do Travnika. Skender uczył się w latach 1921-1930 w gimnazjum jezuickim, gdzie pisał swoje pierwsze sonety. W 1930 Skender rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie w Zagrzebiu. W czasie studiów w Zagrzebiu wstąpił do Komunistycznej Partii Jugosławii. W 1935 przerwał studia i poświęcił się pracy dziennikarza. Eseje i opowiadania publikował w kilku czasopismach, w tym w Putokazie, którego był założycielem.
W 1939 lub 1940 Kulenović został usunięty z partii komunistycznej, kiedy odmówił podpisania listu otwartego krytykującego rząd jugosłowiański za projekt autonomii Bosni i Hercegowiny. Po agresji niemieckiej na Jugosławię w kwietniu 1941 został aresztowany. W lipcu udało mu się uciec z więzienia, ale został ranny w czasie ucieczki. Dołączył do ruchu oporu i został ponownie przyjęty do partii komunistycznej. W 1942 napisał utwór Stojanka, matka z Knežopolja (Stojanka Majka Knežopoljka), jedną z najsłynniejszych pieśni bośniackich partyzantów.