Analiza krytyczna Krzysztof Domaradzki w artykule dla miesięcznika „Architektura-Murator” zwrócił uwagę, iż Chmielna 25 zdecydowanie wyróżnia się z otoczenia i przykuwa uwagę przechodnia rozwiązaniem fasady „o agresywnej, ekstrawaganckiej architekturze, która w założeniu miała zmienić i wzmocnić obecny wizerunek tej ulicy”. Jego zdaniem ważną rolę odgrywają materiały, fragmentami odnoszące się do samochodowych świateł odblaskowych, co przy zmieniającej się iluminacji obiektu przywołuje skojarzenia z migotliwością wielkomiejskiej ulicy.
Marta Leśniakowska z Arch stwierdziła, iż fasada budynku jako trójwymiarowa rzeźba pokryta chromoniklem, szybami i czerwonymi okładzinami odblaskowymi pojawiła się w krajobrazie jako nowa warstwa kultury - „prowokująco wychylając się spomiędzy domów i niepokojąco zawieszając kaskadę obłych wykuszy nad głowami przechodniów”. Ekspresyjny charakter budynku, jak opisała autorka, przywołuje na myśl fotomontaż Le Corbusiera, przedstawiający dziób transatlantyku wpływającego pomiędzy kamienice przy Rue de Royale w Paryżu (1921).