Felietonistka dostrzegła w obiekcie echo modernistycznego, podszytego surrealizmem konceptu: „budynek-statek przycumowany na wielkomiejskiej ulicy był fundamentem estetyki architektury nowoczesnej wyprowadzonej, jak chciał Le Corbusier, z <<piękności technicznej>> transatlantyku”. Zwróciła również uwagę, iż Chmielna 25 to „architektura hałaśliwa, populistyczna, prowokacyjnie zwracająca na siebie uwagę i przewrotnie historyzująca”.
Leśniakowska – analizując fasadę z pozycji gender – opisała ją jako równocześnie męską: mocną i dominującą, jak i kobiecą: miękką, prowokującą, uwodzicielską i erotyczną.
Wyróżnienia nominacja do Nagrody SARP na rok 2013
Przypisy
Kategoria:Śródmieście Północne Warszawa Kategoria:Budynki biurowe w Warszawie