użycie skrótu redukowało liczbę znaków w tekście zaszyfrowanym); symbol L/C oznaczający początek/koniec zapisu cyfr (osoba odszyfrowująca tekst po odczytaniu znaku L/C wiedziała, że następujące po nim cyfry nie są kodami liter, tylko elementami liczby; dopiero następne pojawienie się znacznika L/C oznaczało powrót do zaszyfrowanych liter; żeby uniknąć pomyłek, każdą cyfrę powtarzano trzykrotnie); symbol PT oznaczający początek tekstu (początek każdego szyfrogramu zawierał stałe elementy – np. kolejny numer depeszy – które mogły być wskazówką dla kryptoanalityków; z tego powodu przed rozpoczęciem szyfrowania tekst jawny dzielono w dowolnym miejscu i powstałe dwie części zamieniano miejscami; ukrywano w ten sposób początek wiadomości wewnątrz szyfrogramu oznaczając go właśnie symbolem PT). symbol P/Ł, który (na tej samej zasadzie jak L/C) oznaczał początek użycia alfabetu łacińskiego i miejsce powrotu do cyrylicy;