Przez 25 lat był członkiem Senatu AMŁ (kierował komisją opracowującą pierwszy statut). W latach 1972–1981 był dziekanem Wydziału Lekarskiego, a w latach 1985–1987 – prorektorem ds. nauczania i pierwszym zastępcą rektora. Jako przewodniczący Łódzkiego Komitetu Narodowego Funduszu Ochrony Zdrowia (17 lat, funkcja społeczna) brał udział w działaniach, które umożliwiły zwiększenie o ponad 750 liczby łóżek w szpitalach i domach pomocy społecznej w Łodzi i w województwie. Przez 17 lat pełnił funkcję krajowego specjalisty ds. patologii.
Był członkiem: Europejskiego Towarzystwa Patologów Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego (3 kadencje, przewodniczący Komisji Dydaktyki) Rady Wyższego Szkolnictwa Medycznego (wiceprzewodniczący) Łódzkiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Anatomopatologów (przez kilka kadencji – przewodniczący; członek Zarządu Głównego) Polskiego Towarzystwa Patologów (otrzymał tytuł członka honorowego) Łódzkiego Towarzystwa Naukowego Włocławskiego Towarzystwa Naukowego (członek założyciel) W 1997 roku przeszedł na emeryturę, nie przerywając pracy zawodowej.
Tematyka badań i publikacje