Etatowe uzbrojenie w postaci 6 dział 130 mm otrzymał tuż przed wybuchem wojny z Niemcami, podczas remontu w Mikołajowie w pierwszej połowie 1941 roku.
Okręt otrzymał w ZSRR oznaczenie projektu 20I (20И). Przewidywano początkowo budowę dalszych trzech jednostek projektu 20 w stoczniach radzieckich, lecz odstąpiono od tego z uwagi na różnice między włoską a radziecką technologią budowy. Zamiast tego, opracowano w 1939 roku nowy projekt 48 (typ Kijew) nieco mniejszych liderów, łączących cechy dotychczasowych radzieckich projektów i włoskiego okrętu. Ostatecznie jednak nie ukończono żadnych okrętów projektu 48, ani nie budowano już dalszych liderów.
Opis konstrukcji thumb|„Taszkient” podczas prób, bez uzbrojenia Niszczyciel miał harmonijną sylwetkę, z cechami architektury pośrednimi między niszczycielami a krążownikami lekkimi, podobną do francuskich liderów typu Mogador. Pokład dziobowy był podniesiony na ok. 1/3 długości kadłuba. Prosta dziobnica była mocno nachylona do przodu, rufa miała krążowniczą formę. Charakterystyczną cechą architektury była nadbudówka dziobowa o opływowym kształcie, z pochyłą przednią ścianą i zakrytym, przeszklonym mostkiem, połączona z pierwszym kominem.