Zamknięty mostek był nowością dla Rosjan, planowano jednak zastąpić go na kolejnych okrętach tej klasy odkrytym mostkiem, dającym lepsze warunki obserwacji, zwłaszcza przy ogniu przeciwlotniczym. Trzy wieże dział artylerii głównej ustawione były na dziobie w superpozycji (na pokładzie dziobowym i krótkim dolnym piętrze nadbudówki dziobowej) oraz na pokładzie rufowym. Od uskoku pokładu przez całe śródokręcie aż do wieży rufowej ciągnęła się wąska, niska nadbudówka, na której ustawiony był drugi komin, aparaty torpedowe (podobnie jak na niszczycielach amerykańskich) i rufowe stanowisko kierowania ogniem. Przez nadbudówkę prowadził korytarz sztormowy, pozwalający na przechodzenie wzdłuż okrętu bez wychodzenia na pokład. Kominy były szerokie i pochylone. Na dachu mostka znajdował się obrotowy dalocelownik, a za nim masywna niska wieża z pomostem obserwacyjnym i reflektorem. Bezpośrednio za nią był lekki pochyły maszt palowy, a drugi pochyły maszt był na końcu nadbudówki rufowej.