Nie wszystkie pola były uprawiane bezpośrednio przez pracowników Epimacha. Część mogła być dzierżawiona lub uprawiana w spółce z innymi osobami. Epimach współdziałał często ze swoimi sąsiadami przy naprawie grobli.
W majątku Epimachosa pracowali stali robotnicy, imiona siedmiu (w tym jednej kobiety) pojawiają się wielokrotnie w notatkach. Didymos nie wymienia wynagrodzenia tych osób, co można interpretować dwojako: albo byli oni niewolnikami, albo jako osoby zatrudnione na stałe otrzymywali pensję bezpośrednio od właściciela majątku. Inną grupą byli najemnicy otrzymujący dniówki. Zatrudniani byli doraźnie, według rachunków najwięcej osób z tej grupy (20) pracowało 13 dnia miesiąca Phaophi, w okresie wylewu Nilu. Pensje pracowników najemnych wahały się w zależności od pory roku od 2 oboli do 1 drachmy. Najczęstszą stawką były 3 obole dziennie. Poza tymi grupami pojawiają się jeszcze sporadycznie inni pracownicy nie pobierający wynagrodzenia od Didymosa, na przykład mecanarios pracujący przy kole wodnym. Anna Świderkówna dopatruje się w nich potencjalnych niewolników.
Według Allana Chestera Johnsona utrzymanie całego majątku kosztowało rocznie 2000–2500 drachm w srebrze, za ..
Dzięki notatkom Didymosa wiemy, że pola pod pszenicę nawożone były sebbachem.
Verso